|
มีเรื่องน่าตกใจ.สำหรับคนที่มีคนห่วงใยอยู่ข้างหลัง
เมื่อวานเวลาประมาณ เที่ยงคืนโทรศัพท์ดัง แม่รับ แล้วร้องเสียงหลง
สายตัดไป เราก็มีไรแม่...น้องรถชน...ว๊ายตายแล้ว..ที่ไหน
ไม่รู้สายตัด เราก็รีบโทรกลับไปถาม พอรู้สถานที่ก็รีบบึ่งไปทันที
จนท.พาไปส่งที่ ร.พ.เกษมราษฎร์ เราก็รีบ ๆๆๆๆๆ ไปโดยด่วน
ในใจก็นึกว่าคงไม่เป็นไรมากมั้ง ยังพูดได้อยู่นี่นา
พอไปถึง ร.พ. เห็นเด็กหนุ่มวัยใกล้เคียงและหุ่นใกล้เคียงกัน นอนรวยริน
ให้น้ำเกลือ ตาลอย ไอ้เราก็ไม่ทันมอง ว๊าย.ไหนว่าไม่เป็นไรมากไง
ไมนอนไม่รู้เรื่องเงี้ยะอะ ไม่จริ๊ง....กำลังจะน้ำตาร่วง หันไปมองด้านขวา
เอ๊ะ...ทำไมน้องเราเดินมาหาเราอีกคนวะ แล้วไอ้ที่นอนนี่อะ หันมองอีกที
อ้าว..ไม่ใช่น้องเรานี่นา โล่งอก...คำแรกที่มันพูดกับเรา รถพังหมดเลย
เราก็ว่า ไอ้บ้าช่างมัน ..คือมันกลัวเราด่าอะว่ารถพัง แกไม่เป็นไรก็ดีแล้ว
เหตุการณ์ก็คือ...มีรถจยย.เกิดอุบัติเหตุลื่นล้ม และเจ้าของก็หล่น
ไปข้างล่างสะพานสูงพอสมควร มอไซขวางถนน ไอ้น้องเราก็คงมาเร็ว
ก็เลยเสยรถเต็ม ๆ ขูดไปกับถนนประมาณ 10 เมตร แขนถลอก
เล็บหลุดไป 2 เล็บ x-ray แล้วทุกส่วนไม่เป็นไร ส่วนน้องที่เราเห็น
คนแรกที่นอนอาการหนัก คนนั้นแหละที่หล่นสะพาน ...เฮ้อ...
ขับมอไซ อันตรายจริง ๆ ไม่อยากให้ขับเลย น้องเรามันรั้น
อยากทำงานหาเงินเอง ก็เลยไปส่งพิซซ่าส่งตัวเองเรียน เราก็ไม่อยาก
ให้ทำหรอก แต่มันก็ไปทำจนได้ ..เฮ้อ..ถอนหายใจอีกที

สภาพรถ ล้อเบี้ยว หมดรูป
ยังดีนะที่ช่วงนี้หยุดยาว พักผ่อนได้หลายวัน พรุ่งนี้ต้องพาไปทำแผล
ทุกวัน ส่วนเรื่องคดีความไว้วันหลังจะเล่าให้ฟังก็แล้วกัน
กำลังเบื่อ ๆ ตำรวจไทย
ปิดท้ายด้วยความโล่งอกมากๆๆๆถึงมากที่สุด |